GIVE EVERY MAN HIS DEW. Ο John Quinn, Global Brand Ambassador του Tullamore Dew μιλά στον Φωκίωνα Κοπανάρη για τη ζωή του, τη δουλειά του και τα αγαπημένα του ουίσκι.

Mία μέρα και μία μακριά νύχτα (στο event στο James Joyce Bar) με έναν Ιρλανδό. Ο Mr Tullamore, κατά κόσμον John Quinn, αποπνέει το αντίθετο της έπαρσης. Ένας άνθρωπος που έχει δουλέψει σκληρά όλη του τη ζωή για το Tullamore Dew, απλός και προσιτός. Η γνωριμία μαζί του δεν πλουτίζει απλώς τις γνώσεις σου για το ουίσκι αλλά σε κάνει πλουσιότερο τον ίδιο. Σαν να σου μεταγγίζει μια δόση χαλαρότητας, από αυτή που μόνο κάποιος που τα μάτια του έχουν δει πολλά μπορεί να διαθέτει. Thank you Mr Quinn.

Whisky ή whiskey;
Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Για χρόνια, δεν χρησιμοποιούσαμε το «e» στην Ιρλανδία. Επέστρεψε στην ορθογραφία της λέξης όταν πριν από πολλά χρόνια, οι σκωτσέζοι χρησιμοποιούσαν το Μπέλφαστ για να στέλνουν ουίσκι στις ΗΠΑ κι έβαζαν στα κιβώτια την ετικέτα «Ουίσκι από την Ιρλανδία». Εκείνη την εποχή, το ιρλανδέζικο ουίσκι ήταν πιο δημοφιλές στην αμερικάνικη αγορά και οι σκωτσέζοι παραγωγοί χρησιμοποιούσαν αυτό το κόλπο –αποστολή μέσω Μπέλφαστ και παρόμοιες ετικέτες πάνω στα εμπορεύματα– για να εκμεταλλευτούν αυτή την επιτυχία. Οι Ιρλανδοί επανέφεραν το «e» στην ορθογραφία της λέξης για να διαφοροποιήσουν το δικό τους εμπόρευμα και να προστατεύσουν την ταυτότητά του.

Πώς είναι τα πράγματα για το ιρλανδέζικο ουίσκι σήμερα;
Όταν άρχισα να εργάζομαι τη δεκαετία του 1970 στην ιρλανδέζικη αγορά, λέγαμε ότι πρέπει να προσέξουμε καθώς δεν προσελκύαμε νέους καταναλωτές. Οι νέοι άνθρωποι προτιμούσαν τη βότκα, ένα ποτό που μπορείς να αναμίξεις δίνοντάς του τη γεύση που προτιμάς. Τα τελευταία όμως 20 χρόνια έχουμε επανακάμψει, ακόμη και στην αγορά της Ιρλανδίας. Και τα τελευταία 10 χρόνια, η αύξηση κατανάλωσης είναι εντυπωσιακή.

Η αγορά του ουίσκι μεγαλώνει σε όλο τον κόσμο. Πιστεύετε ότι αυτή η αυξημένη ζήτηση μπορεί να επηρεάσει την παραγωγή των αποστακτηρίων όσον αφορά στο χαρακτήρα της γεύσης, τον όγκο, το κόστος και γενικά την ποιότητα;
Είναι αλήθεια ότι το ουίσκι έχει αναπτυχθεί πολύ. Αυτό όμως που είναι σημαντικό είναι ότι το ουίσκι είναι κάτα κάποιο τρόπο τέχνη και αυτό το κάνει ενδιαφέρον για τους ανθρώπους. Πρόκειται για ένα προϊόν που παράγεται από φυσικά υλικά, ένα πολύ φυσικό προϊόν που αποθηκεύουμε σε παλιά ξύλινα βαρέλια σε σκοτεινά αρωματικά κελάρια για πολύ καιρό. Όλη αυτή η διαδικασία το κάνει πολύ ενδιαφέρον. Νομίζω ότι οι νεότεροι άνθρωποι, ειδικά τα τελευταία δέκα-δεκαπέντε χρόνια θέλουν να ξέρουν την προέλευση αυτών που τρώνε και πίνουν. Τα προϊόντα, όπως το ουίσκι, που για την παραγωγή τους ακολουθούν διαδικασίες που εμπλέκουν μια τέχνη, μπορούν να ασκούν ιδιαίτερη έλξη στους νεότερους καταναλωτές. Τώρα, αν αυτό επηρεάζει τον τρόπο που το ουίσκι αποστάζεται ή γίνεται blended και τελικά τη γεύση που έχει;

Νομίζω ότι σαν βιομηχανία, επιθυμούμε να προστατέψουμε την ιστορία και την παράδοσή μας. Γι’ αυτό δε θέλουμε να αλλάξουμε κάτι μόνο και μόνο για ευχαριστήσουμε άλλα γούστα. Από την άλλη πλευρά, ενθαρρύνουμε τους καταναλωτές να αναμίξουν το ουίσκι με άλλα ποτά, όπως τα αναψυκτικά και οι χυμοί, να ανακαλύψουν ουσιαστικά το ουίσκι σαν ένα ποτό που μπορεί να λειτουργήσει μέσα σε ένα κοκτέιλ. Με αυτό τον τρόπο, άνθρωποι που δεν έπιναν ουίσκι πριν, μπορούν τώρα να το απολαύσουν και να τους αρέσει. Φυσικά αυτή η τάση έχει δημιουργήσει μια τεράστια ευκαιρία για το ουίσκι. Ειδικά για το ιρλανδέζικο ουίσκι, που ακόμη έχει μικρό μερίδιο συγκριτικά με το σκωτσέζικο ουίσκι. Φανταστείτε ότι το ιρλανδέζικο ουίσκι πουλάει σήμερα 6 εκατομμύρια κιβώτια σε όλο τον κόσμο, όταν το σκωτσέζικο πουλάει 60 εκατομμύρια κιβώτια.

Το Tullamore Dew είναι ένα μοναδικό pot still ουίσκι. Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι ακριβώς είναι το pot still ουίσκι; Και γιατί το Tullamore Dew είναι μοναδικό;
Γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα, οι αρχές στην Ιρλανδία φορολογούσαν τα αποστακτήρια με βάση το μέγεθος των αποστακτήρων τους. Τα αποστακτήρια παραπονιόντουσαν γιατί μπορεί να είχαν μεγάλους αποστακτήρες αλλά δεν χρησιμοποιούσαν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους ή δεν τους χρησιμοποιούσαν επτά ημέρες την εβδομάδα. Γι’ αυτό το λόγο η φορολογία ήταν υπερβολική. Για να είναι το σύστημα δίκαιο, οι αρχές αποφάσισαν να τους φορολογούν με βάση την ποσότητα του βυνοποιημένου κριθαριού που χρησιμοποιούσαν.  Τότε, τα αποστακτήρια αποφάσισαν να χρησιμοποιούν λιγότερο βυνοποιημένο κριθάρι για να πληρώνουν όσο λιγότερους φόρους μπορούσαν. Αν χρησιμοποιούσαν 50% βυνοποιημένο κριθάρι και 50% μη βυνοποιημένο, μπορούσαν να πληρώνουν τους μισούς φόρους και να εξακολουθούν να παράγουν ένα ουίσκι που δε θα μπορούσαν μεν να αποκαλούν malt, αλλά μπορούσαν να το λένε pot still ουίσκι. Έτσι ξεκίνησε το pot still ουίσκι της Ιρλανδίας, που ουσιαστικά ταυτίζεται με το Ιρλανδέζικο ουίσκι. Αργότερα τον 19ο αιώνα αναπτύχθηκε ο αποστακτήρας τύπου Coffey, που επέτρεψε την παραγωγή των grain ουίσκι κι έτσι ξεκίνησε η παραγωγή των blended ουίσκι στη Σκωτία. Τα αποστακτήρια στη Ιρλανδία δεν υιοθέτησαν τότε τα blended ουίσκι, γι’ αυτό στην Ιρλανδία υπήρχαν pot still ουίσκι και κάποια malt ουίσκι, αλλά όχι grain ουίσκι. Αυτό όμως που συνέβη στο τέλος της δεκαετίας του 1940, άλλαξε τα πράγματα. Εκείνη την εποχή οι μεγάλες οικογένειες που είχαν στην κατοχή τους αποστακτήρια επισκέφθηκαν τις ΗΠΑ για να διερευνήσουν γιατί το σκωτσέζικο ουίσκι ήταν τόσο δημοφιλές σε αντίθεση με το ιρλανδέζικο ουίσκι που είχε πέσει σε παρακμή. Αυτό που άκουσαν ήταν ότι επειδή τα ιρλανδέζικα ουίσκι δεν ήταν blended, δεν ήταν τόσο απαλά όσο τα σκωτσέζικα. Όταν επέστρεψαν στην Ιρλανδία, ο πρώτος που εγκατέστησε αποστακτήρα για grain ουίσκι ήταν ο Desmond Williams του Tullamore Dew. Το εισήγαγε στο τέλος της δεκαετίας του 1940 και με αυτό τον τρόπο λάνσαρε τα blended ουίσκι και μια σύγχρονη άποψη για το blending στην κατηγορία των ιρλανδέζικων ουίσκι. Οι οικογένειες Powers και Jameson ακολούθησαν αργότερα. Έτσι το γεγονός ότι το Tullamore Dew είναι αποτέλεσμα τριπλού blending το διαφοροποίησε από τα υπόλοιπα, κάτι που έγινε πολύ νωρίς, δίνοντάς του έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Στο Tullamore Dew έχουμε grain, malt και pot still ουίσκι. Τα περισσότερα ιρλανδέζικα ουίσκι είναι αποτέλεσμα διπλού blending. Αυτό δεν κάνει το Tullamore Dew αναγκαστικά καλύτερο, το κάνει όμως ενδιαφέρον, διαφορετικό και αρκετά πιο περίπλοκο – με μοναδικό στιλ.

Χρησιμοποιείτε πολλούς διαφορετικούς τύπους βαρελιών κατά τη διαδικασία ωρίμανσης του Tullamore Dew. Ποιος τύπος ξύλου χρησιμοποιείται για κάθε προϊόν;
Για το Tullamore Dew Original και για το blend 12 ετών, χρησιμοποιούμε ένα συνδυασμό βαρελιών από μπέρμπον και σέρι – κυρίως βαρέλια μπέρμπον που έχουν χρησιμοποιηθεί μόνο μια φορά, αφού οι παραγωγοί μπέρμπον μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα βαρέλια μόνο μια φορά. Δε χρησιμοποιούμε ποτέ φρέσκια δρυ. Εισάγουμε έτοιμα βαρέλια κι έχουμε ξυλουργούς που τα επισκευάζουν ή καμία φορά τα μεγαλώνουν, αλλά γενικά δε χρειάζεται να ξεκινήσουμε από την αρχή. Χρησιμοποιούμε τα βαρέλια μπέρμπον μια, δύο ή και τρεις φορές αν είναι απαραίτητο. Όταν τα χρησιμοποιούμε για πρώτη φορά τα ονομάζουμε Β1, για δεύτερη φορά Β2 και για τρίτη φορά Β3. Συνήθως είναι ένας συνδυασμός βαρελιών Β1 και Β2 και μερικά βαρέλια σέρι. Τα βαρέλια σέρι είναι πολύ ακριβά, δέκα φορές ακριβότερα από τα βαρέλια μπέρμπον. Συνεργαζόμαστε με έναν παραγωγό σέρι στο Χερέζ στην Ισπανία που φτιάχνει σέρι και μετά μας πουλάει τα βαρέλια. Στην ουσία του ζητάμε να παράγει σέρι, για να χρειαστεί να το βάλει σε βαρέλια, τα οποία μετά μπορούμε να πάρουμε. Δεν υπήρχε περίπτωση να παράγουν τόσο πολύ σέρι, γιατί δεν υπάρχει πια τόσο μεγάλη ζήτηση. Γι’ αυτό το λόγο μας χρεώνουν μια περιουσία. Χρησιμοποιούμε λοιπόν ένα συνδυασμό βαρελιών μπέρμπον και σέρι. Για το blend 12 ετών χρησιμοποιούμε περισσότερα βαρέλια σέρι σε σχέση με το Original. Για το single malt ουίσκι 10 ετών που έχουμε στο χαρτοφυλάκιό μας, χρησιμοποιούμε τέσσερις τύπους βαρελιών: μπέρμπον και σέρι, αλλά και βαρέλια από κρασί μαδέρα και πόρτο. Πρόκειται για ένα διαφορετικό συνδυασμό βαρελιών. Είναι το μόνο ιρλανδέζικο ουίσκι που χρησιμοποιεί τέσσερις τύπους βαρελιών στη διαδικασία ωρίμανσης. Και πάλι, δεν σημαίνει ότι είναι καλύτερο, αλλά σίγουρα έχει ξεχωριστό χαρακτήρα και είναι πολύ διαφορετικό.

Είναι αλήθεια ότι το Tullamore Dew προοριζόταν μόνο για εξαγωγές παλιά και δεν μπορούσες να το βρεις στην Ιρλανδία;
Άλλη μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Η οικογένεια Powers εξαγόρασε το Tullamore Dew για να το προωθήσει στις εξαγωγές. Δεν ήθελαν να επενδύσουν σε δύο μάρκες στην ιρλανδέζικη αγορά όπου είχαν ήδη το δικό τους ουίσκι, ηγέτης τότε στην αγορά. Γι’ αυτό το λόγο το Tullamore Dew σχεδόν εξαφανίστηκε από την ιρλανδέζικη αγορά. Στη συνέχεια, ιδρύθηκε η εταιρεία Irish Distillers Group κάτω από την οποία συγχωνεύθηκαν όλα τα οικογενειακά αποστακτήρια. Αποφάσισαν λοιπόν να στοχεύσουν διάφορες αγορές με διαφορετικές μάρκες που είχαν στο χαρτοφυλάκιό τους. Έτσι, προώθησαν το Jameson στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ, στη Γαλλία και την Ισπανία, το Bushmills στις δυτικές ΗΠΑ, το Jameson και το Bushmills στη Μεγάλη Βρετανία και το Tullamore Dew στη Σκανδιναβία, τη Γερμανία, και την κεντρική Ευρώπη.

Χτίζετε το καινούργιο σας αποστακτήριο. Θα κρατήσετε τον ίδιο Master Distiller;
Όταν το καινούριο αποστακτήριο στο Tullamore είναι έτοιμο, θα προσλάβουμε έναν Master Distiller πλήρους απασχόλησης. Χτίζουμε ένα καινούριο αποστακτήριο όπου θα παράγουμε malt και pot still ουίσκι. Θα συνεχίσουμε να αγοράζουμε το grain ουίσκι. Οι άνθρωποι που έχουν την ευθύνη της απόσταξης και του blending στο αποστακτήριο του Middleton όπου παράγεται σήμερα το Tullamore Dew δουλεύουν για την εταιρεία Pernod-Ricard. Αλλά τους χρησιμοποιούμε γιατί ξέρουν τι κάνουν, γνωρίζουν καλά το Tullamore Dew, γιατί το διαχειρίζονται εδώ και πολλά χρόνια, και ξέρουν κι εμάς πολύ καλά. Είμαι πολύ κοντά τους και εξασφαλίζουμε ότι τα πάντα γίνονται με τον παραδοσιακό τρόπο.

Πότε πιστεύετε ότι θα μπορείτε να ξεκινήσετε τη δική σας παραγωγή; Φαντάζομαι ότι οι άνθρωποι στην πόλη Tullamore είναι πολύ χαρούμενοι.
Μα βέβαια, είναι πολύ ενθουσιασμένοι. Έχουν συμβεί δύο πράγματα. Πρώτα απ’ όλα αλλάξαμε το Κέντρο Επισκεπτών και ξοδέψαμε πολλά χρήματα για να το κάνουμε εξαιρετικό. Παλιά το λέγαμε Heritage Centre αλλά το αλλάξαμε και το ονομάσαμε Κέντρο Επισκεπτών, γιατί προσπαθούμε να απομακρυνθούμε από το παλιό κτίριο. Το παλιό κτίριο είχε δύο μέρη, ένα για την παράδοση της πόλης κι ένα για την παράδοση του ουίσκι. Τώρα, τα πάντα έχουν να κάνουν με το ουίσκι. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μέρος, ένα φανταστικό Κέντρο Επισκεπτών. Έχουμε λάβει πολύ καλές κριτικές. Το δεύτερο που κάνουμε είναι ότι ξαναφέρνουμε το αποστακτήριο στην πόλη μετά από 60 χρόνια. Αρχίσαμε να χτίζουμε τον Απρίλιο και θα μας πάρει περισσότερο από ένα χρόνο. Πιστεύουμε ότι θα είμαστε έτοιμοι τον Αύγουστο του 2014. Λέω στον εαυτό μου ότι όταν το πρώτο ουίσκι 12 ετών είναι έτοιμο, εγώ θα έχω πάρει σύνταξη.

Περιμένουμε νέες εκδόσεις από το Tullamore Dew;
Μόλις λανσάραμε μια νέα έκδοση που πωλείται αποκλειστικά στο καινούριο Κέντρο Επισκεπτών στο Tullamore. Θα ακολουθήσουν κι άλλες αλλά δεν μπορώ να πω πολλά. Η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε –κάτι που ισχύει για όλα τα ιρλανδέζικα ουίσκι– είναι ότι οι πωλήσεις μας ξεπερνούν τις προβλέψεις μας. Στο σημείο που είμαστε, χρειάζεται να συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε με τους σημερινούς ρυθμούς, αλλά αν μεγαλώσουμε πολύ γρηγορότερα, διατρέχουμε τον κίνδυνο να μην έχουμε αρκετό ουίσκι. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίον ήταν αναγκαίο να χτίσουμε το δικό μας αποστακτήριο, για να μπορούμε να ελέγχουμε πλήρως την παραγωγή μας.

Ας περάσουμε σε πιο προσωπικές ερωτήσεις. Πόσα χρόνια δουλεύετε για τη βιομηχανία του ουίσκι;
Χαίρομαι που κάθεστε... Από το 1974, πολλά χρόνια!

Ποιος είναι ο προσωπικός σας μέντορας;
Πολλοί άνθρωποι με επηρέασαν γιατί δούλεψα σε πολλά διαφορετικά τμήματα. Ξεκίνησα να δουλεύω στο γραφείο μέσα στο αποστακτήριο που μετρούσε την παραγωγή στο τέλος της ημέρας και τα αποθέματα. Στη συνέχεια εργάστηκα στο τμήμα προγραμματισμού και παραγωγής όπου έπρεπε να ελέγχουμε τις προβλέψεις πωλήσεων και να διασφαλίζουμε ότι υπήρχε αρκετό προϊόν για να καλύψει τις ανάγκες της αγοράς. Μετά πήγα στις πωλήσεις, σαν brand manager στο τμήμα marketing, και μετά στις διεθνείς αγορές. Σε αυτή τη διαδρομή υπήρξαν πολλοί άνθρωποι που με ενέπνευσαν αλλά ξεχωρίζω έναν, τον Reggie O’ Reilly, απόγονο της οικογένειας Powers – μέχρι το 1972 όλες οι μάρκες ουίσκι ανήκαν στην εταιρεία The Irish Distillers Group. Όταν το 1982 άρχισα να εργάζομαι για το τμήμα εξαγωγών του Tullamore Dew, το βασικό εξαγώγιμο προϊόν της εταιρείας, συνεργάστηκα με τον Reggie ο οποίος με ενέπνευσε με την ενέργειά του και το πάθος του για τη μάρκα. Ήταν μεγάλος οπαδός του Tullamore Dew.

Ποια στιγμή της καριέρας σας ξεχωρίζετε μέχρι σήμερα;
Όταν ήμουν 25 ετών, η εταιρεία μου ζήτησε να αναλάβω το χειρισμό όλων των μαρκών για τις αγορές της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας, της Νότιας Αφρικής και της Ασίας. Τότε ήμουν ο νεότερος στο τμήμα και δεν το συνειδητοποίησα, αλλά ήμουν πολύ νέος για αυτή τη δουλειά. Μια άλλη σημαντική στιγμή στην καριέρα μου ήταν η συμβολή μου στην ανάπτυξη της μάρκας στην κεντρική Ευρώπη, ειδικά στην Τσεχία και τη Βουλγαρία. Είχα μεγάλη ανάμιξη σε αυτή την επιτυχία. Στην Τσεχία το Tullamore Dew έχει μερίδιο 27% της συνολικής αγοράς. Αυτό είναι τεράστιο. Για να είμαι ειλικρινής, δε γνωρίζω άλλη μάρκα που να έχει τόσο μεγάλο μερίδιο αγοράς. Τέλος, πιστεύω ότι μια άλλη μεγάλη επιτυχία μου ήταν ότι η εταιρεία Grant’s που  εξαγόρασε το Tullamore Dew μου πρόσφερε τη σημερινή θέση του Global Brand Ambassador. Νόμιζα ότι μου πρόσφεραν τη θέση επειδή ήμουν μεγάλος, αλλά η αλήθεια είναι ότι μου την πρόσφεραν επειδή έχω μεγάλη εμπειρία και γνωρίζω πολλά. Αυτό ήταν πολύ καλό για μένα – πάντα ένιωθα ότι ήμουν ο πρεσβευτής της μάρκας. Είχα πάντα εμπορικό ρόλο αλλά στην πραγματικότητα ήμουν και πρεσβευτής της μάρκας, οπότε όταν μου πρόσφεραν τον τίτλο, είπα ναι φυσικά! Τέλεια!

Ποια είναι η καλύτερη σας εμπειρία όλα αυτά τα χρόνια που δουλεύετε για το ουίσκι;
Δεν έχω μόνο μία εμπειρία. Η συνεργασία με τους ανθρώπους στην Τσεχία και τη Βουλγαρία για την ανάπτυξη της μάρκας ήταν σίγουρα μια σημαντική εμπειρία. Είχα όμως και περίεργες εμπειρίες. Με θυμάμαι να μιλώ σε καταναλωτές σε εμπορικό κέντρο στο Τόκιο. Ήταν σουρεαλιστικό να έχω μπροστά μου γιαπωνέζους καθισμένους κι εγώ με το μικρόφωνο στη σκηνή να τους μιλώ για το ιρλανδέζικο ουίσκι. Πέρασα επίσης εξαιρετικά δουλεύοντας στη Νότια Αμερική για την ανάπτυξη της μάρκας εκεί. Δεν είχαμε σημαντική επιτυχία σε αυτή την αγορά. Αν παίρνω τα εύσημα για την Τσεχία, παίρνω και την ευθύνη για τη Νότια Αμερική. Μάλλον δεν επενδύσαμε αρκετά σε αυτές τις αγορές.

Τι είναι αυτό που σας ευχαριστεί στο ρόλο σας σαν Global Brand Ambassador για το Tullamore Dew;
Αυτό που με ευχαριστεί είναι ότι έχω την ευκαιρία να μιλώ σε ακροατήρια που έχουν διάθεση να μάθουν. Είναι σαν να είσαι δάσκαλος σε σχολείο όπου όλοι οι μαθητές θέλουν να πηγαίνουν. Όταν οι άνθρωποι θέλουν να σε ακούσουν και θέλουν να μάθουν και ενδιαφέρονται πολύ για αυτό για το οποίο μιλάς, είναι πολύ σημαντικό για μένα. Πολλοί άνθρωποι μου λένε ότι έχω την καλύτερη δουλειά στον κόσμο. Έχουν μάλλον δίκιο!

Πέρυσι, πόσο χρόνο περάσατε στην Ιρλανδία και πόσο ταξιδεύοντας σαν Global Brand Ambassador του Tullamore Dew;
Από το 1982 και μετά ταξιδεύω πολύ. Δηλαδή όλη μου τη ζωή. Αυτή τη στιγμή θα έλεγα ότι περνώ περίπου το μισό χρόνο ταξιδεύοντας. Μου αρέσει πολύ. Μου αρέσει να γνωρίζω άλλες κουλτούρες, πώς οι άνθρωποι σκέφτονται και ζουν τις ζωές τους. Στην Ελλάδα, βλέπω ανθρώπους να κάθονται έξω πίνοντας καφέ και συζητώντας. Δεν κάνουμε κάτι τέτοιο στην Ιρλανδία, επειδή κάνει πολύ κρύο. Αλλα το βρίσκω πολύ υγιές ότι οι άνθρωποι μαζεύονται και συζητούν, ζουν συντροφικά, δημιουργούν μια αίσθηση κοινότητας. Είναι κάτι πολύ Μεσογειακό. Μου αρέσει επίσης να ανακαλύπτω και να απολαμβάνω το φαγητό και τα ποτά σε διάφορες χώρες. Και μου αρέσει να μαθαίνω λίγο από τις ξένες γλώσσες.

Θα αλλάζατε την καριέρα σας στο ουίσκι με κάτι άλλο;
Όχι, ποτέ!

Σας αρέσει περισσότερο να πίνετε ουίσκι ή να δουλεύετε για το ουίσκι;
Πρέπει να πίνω για τη δουλειά μου. Πρέπει να πίνω στις γευσιγνωσίες και στις εκπαιδεύσεις και μου αρέσει πολύ να πίνω συντροφιά με τις ομάδες που συναντώ και τους φανατικούς φίλους του ουίσκι. Αλλά είμαι και προσεχτικός. Σέβομαι ότι το οινόπνευμα μπορεί να κάνει κακό αν το παρακάνεις και προσέχω να μην το παρακάνω. Το απολαμβάνω όταν το πίνω, αλλά δε μου είναι απαραίτητο. Πάντα λέω στους ανθρώπους «όταν πίνετε Tullamore Dew, να το αγαπάτε, να το σέβεστε αλλά να μην κάνετε κατάχρηση».

Μπορείτε να θυμηθείτε το πρώτο ουίσκι που ήπιατε; Ποιο ήταν;
Ναι, θυμάμαι και ήταν το Tullamore Dew. Δεν αστειεύομαι. Όταν ξεκίνησα να εργάζομαι το 1974 είχαμε ένα μπαρ στο γραφείο. Τότε, όπως είπα όλες οι εταιρείες ενώθηκαν κάτω από μία, και υπήρχαν πολλοί νεαροί υπάλληλοι που δεν ήθελαν να ζητούν να πιουν τη μάρκα για την οποία οι μεγαλύτεροι δούλευαν παλιότερα. Γι’ αυτό όλοι ζητούσαμε να πιούμε Tullamore Dew που ήταν ουδέτερο, αφού προορίζοταν μόνο για εξαγωγές. Ειλικρινά, πιστεύω όμως ότι οι νέοι το προτιμούσαν επειδή ήταν ένα πιο φρέσκο, φρουτώδες ουίσκι. Στην εταιρεία θεωρούσαμε ότι ήταν το cool ουίσκι και σκεφτείτε ότι τότε οι νέοι δεν έπιναν ουίσκι.

Ποιο ουίσκι προτιμά η γυναίκα σας;
Δεν της αρέσει καθόλου το ουίσκι. Προσπάθησα πολύ να την κάνω να της αρέσει το ουίσκι αλλά χωρίς επιτυχία. Είμαστε παντρεμένοι εδώ και 32 χρόνια και θα ήθελα να παραμείνω παντρεμένος, γι’ αυτό και δεν επιμένω πια!

Όταν δεν πίνετε Tullamore Dew, τι ποτό προτιμάτε;
Πίνω μηλίτη και μου αρέσει το καλό κρασί με το φαγητό μου. Αν πιω άλλο ουίσκι, προτιμώ το Glenfiddich. Αν με ρωτάτε για ανταγωνιστικά ουίσκι, είναι δύσκολο να απαντήσω γιατί δεν πίνω αρκετά. Αν έπινα κι άλλα ουίσκι, θα καταντούσα σίγουρα αλκοολικός. Παλιά μου άρεσε το Jameson 1780 12 ετών, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει πια. Επίσης, κάποιες φορές μου αρέσει να πίνω Blackbush.

Έχετε σίγουρα επισκεφθεί πολλά μπαρ σε όλο τον κόσμο. Ποιο είναι το αγαπημένο σας;
Υπάρχουν μερικά υπέροχα μπαρ σε όλο τον κόσμο. Στην Ιρλανδία, στο Δουβλίνο έχω τρία που αγαπώ πολύ. Το ένα λέγεται Stag’s Head, το δεύτερο είναι το Duke και το τρίτο το Kehoe’s. Υπάρχει επίσης ένα ιρλανδέζικο μπαρ στο Παρίσι, το Molloys. Έχει εξαιρετική ατμόσφαιρα, που είναι αυτό που αγαπώ στα ιρλανδέζικα μπαρ.

Έχετε ένα αγαπημένο συνδυασμό ουίσκι και φαγητού;
Μου αρέσει ο καπνιστός σολωμός με το Tullamore Dew Original. Είναι πολύ καλός συνδυασμός. Επίσης, αγαπώ τη σοκολάτα σε συνδυασμό με το blend 12 ετών του Tullamore Dew. Όσο για το malt ουίσκι μας, νομίζω ότι ταιριάζει τέλεια με τυρί.

Τέλος μια ερώτηση για μας... Πιστεύετε ότι είμαστε τρελοί που εκδίδουμε το Whisky Magazine στην Ελλάδα τη σημερινή εποχή της κρίσης;
Οπωσδήποτε όχι, το ουίσκι είναι ένα θέμα πολύ ενδιαφέρον και τώρα περισσότεροι άνθρωποι ενδιαφέρονται γι’ αυτό σε σχέση με πριν από 20 χρόνια. Είμαι σε αυτή την αγορά πολλά χρόνια και πιστεύω ότι όλοι θέλουν να μιλήσουν για το ουίσκι. Αναπτύσσεται παντού – υπάρχουν τόσες ομάδες ενδιαφέροντος σε όλο τον κόσμο.